پیش به سوی تکامل

سلام به روی ماه شاپسر گلم

آقا شدی که نگو و نپرس . یه پسر به تمام معنا که مامیش فداش میره .

جونم برات بگه کلماتت کم کم فعل به خودشون می گیرن و جمله میشن اما تا حدودی کتابی حرف میزنی

مث : بریم خانه مامان جان                      ماهی قمز (قرمز) هست                 بریم خونه جدید

پارک اینجاست                   

کلمات رو خیلی بامزه ادا میکنی  مث دایی سدید (سعید)              سایا (سارا )

به آتنا میگی : آنای زیبا   و براش گریه میکنی و همیشه دوست داری بغلش کنی .

هروقت بهت میگم الان میرم سرکار میگی کاریها ( یعنی تو کاری هستی )

وقتی از کنار محل کارم رد میشیم زود میگی : فوشگاه مامان ( فروشگاه مامان )

چند روز پیش یه ماشین مث ماشین بابایی دیدی برگشتی به بابا گفتی : بابایی ماشین تو

تازگیا ماشینهات رو برمیداری از اینور خونه میری اونور و از اونور میای اینور گاهی اوقات هم میای میزنی به ما و میگی تصادوف و وقتی ما میگیم آی و وای .  زود دستت رو میذاری کنار گوشت و میگی ایو پییس تصادوف بیا ( الو پلیس تصادف کردیم بیا ) 

جدیدا گیر دادی به آهنگهای عموپورنگ و حسنی و هنوز از خواب پا نشدی میگی بذار .

میری برام گل میاری بهم میدی و میگی : دوس (یعنی دوستت دارم)

هر وقت تشنه میشی میگی : آب بخوام

هر وقت میریم بازار و یه چیزی می بینی و میخوای میای با التماس میگی : ماشین بخی(بخر)

نفس مامانی دوستت دارم یه دنیا

بوووووووووووووووووووووووس بوووووووووووووووووووووووس